سپس رو به مردم كرد و فرمود : « آيا شما را آگاه نسازم كه چه كسى در قيامت نامهء عملش از همه سبكتر و خالىتر و از همگان زيانكارتر است ؟ او كسى است كه آخرتش را به دنياى ديگران بفروشد . و آن ، اين فرماندار فاسق است . » مردم ( حاضر در مسجد ) آرام شدند و فرماندار بى آنكه سخنى بگويد از مسجد بيرون رفت . من پرسيدم : اين مرد ( كه اين چنين كوبنده و جسورانه پاسخ فرماندار منصور داد ) كيست ؟ گفتند : اين جعفربن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب است . « 1 » * در برابر مطلق كارگزاران : امام صادق ( ع ) در فرصتهاى مختلف و با بيانات گوناگون پيروان خود را از نزديك شدن به دستگاه خلافت و ارجاع امور خود به كارگزاران نظام بر حذر مىداشت . اينك چند نمونه - روزى يكى از ياران امام صادق ( ع ) نظر آن حضرت را درباره همكارى بعضى از شيعيان تهيدست و نيازمند با دولتمردان كه به آنان پيشنهاد كار مىدهند ، جويا شد . امام ( ع ) فرمود : « ما احِبُّ انى عَقَدْتُ لَهُمْ عَقْدَةً اوْ وَكَيْتُ لَهُمْ وِكاءاً وَ انَّ لى ما بَيْنَ لابَتَيْها ؛ لا وَ لا مَدَّةً بِقَلَمٍ . انَّ اعْوانَ الظَّلَمَةِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فى سُرادِقٍ مِنْ نارٍ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ الْعِبادِ » « 2 » من دوست نمىدارم براى آنان ( عبّاسيان ) گرهى بزنم يا در كيسه‌اى را ببندم و نه حتّى با قلم ، خطّى بكشم ، هر چند در برابر آن ، ما بين دو بخش از سرزمينهاى سنگلاخ اطراف مدينه را به من بدهند . « 3 » همانا يارى كنندگان ستمگران ، روز قيامت در سراپرده‌اى از آتش قرار دارند تا زمانى كه خداوند ميان همه بندگان داورى كند . - عمر بن حنظله مىگويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم : دو نفر از شيعيان درباره

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 47 ، ص 165 . برخوردهاى ديگرى ميان امام صادق و بعضى از فرمانداران مدينه در دوران امامت آن گرامى در تاريخ ثبت شده كه به لحاظ اختصار از ذكر آنها صرف نظر كرديم . براى آگاهى بيشتر به بحارالانوار ، ج 47 ، ص 66 و 97 و اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 99 و 123 رجوع كنيد . ( 2 ) - فروع كافى ، ج 5 ، ص 107 ؛ وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 129 . ( 3 ) - اين سخن امام ( ع ) كنايه از تمامى سرزمين مدينه و شهر آن است .